آسیب‌شناسی سیاست‌گذاری بازی‌های رایانه‌ای در ایران

نوع مقاله: مقاله ترویجی

چکیده

سیاست‌گذاری فرهنگی در حوزه بازی‌های رایانه‌ای در سال‌های اخیر مورد توجه سیاست‌گذاران کشور قرار گرفته است. با این حال هنوز نتایج مطلوب از فرایند سیاست‌گذاری حاصل نشده است. در این پژوهش با مصاحبه با بیش از 10 نفر از بازیگران عرصه بازی‌های رایانه‌ای، شامل سیاست‌گذاران، کارشناسان، مجریان و تولیدکنندگان و با روش تحلیل مضمون به دنبال کشف چرایی ناکارآمدی سیاست‌های کلان در حوزه بازی‌های رایانه‌ای هستیم تا با دستیابی به یک مدل مفهومی از مسائل اساسی این حوزه، تلاشی در جهت حل آنها داشته باشیم.

کلیدواژه‌ها


ابطحی، سیدمصطفی (1393). الزامات اجتماعی سیاست‌گذاری فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، مطالعات میان فرهنگی، 21 (9)، 71–98.

اشتریان، کیومرث (1391). مقدمه‌ای بر روش سیاست‌گذاری فرهنگی. تهران: جامعه‌شناسان.

الوانی، سیدمهدی؛ خنیفر، حسین؛ ملامیرزایی، حمیدحاجی (1393). فرهنگ و خط‌مشی‌گذاری فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران. تحقیقات مدیریت آموزشی، 19 (5)،  13–70.

اینجنفلت، سایمون؛ هایدی، یوناس؛ پژاریس، سوزانا؛ دبستانی، مهدی (1396). برای درک گیم‌های ویدئویی؛ مقدمه‌ای ضروری. تهران: مؤسسه بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای.

عابدی جعفری، حسن؛ تسلیمی، محمدسعید؛ فقیهی، ابوالحسن؛ شیخزاده، محمد (1390). تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی، اندیشه مدیریت راهبردی، 10 (5)، 151–198.

عاملی، سید سعیدرضا (1394)، مطالعات دوفضایی شدن بازی‌های رایانه‌ای؛ رویکرد ارزشی ـ بومی به بازی‌ها. تهران: امیرکبیر.

عسگری، عزیزه و انگجی، لیلا (1390). بازی و تأثیر آن در رشد کودک. تهران: طراحان ایماژ.

کوثری، مسعود (1389). عصر بازی (بازی‌های ویدئویی و رایانه‌ای در جامعه معاصر). تهران: دریچه نو.

گیویان، عبدالله (1388). بازی‌های رایانه‌ای؛ مجموعه مقاله. تهران: همشهری.

مصلائی‌پور، عباس (1394). الگوی سیاست‌گذاری فرهنگی در قرآن کریم. مطالعات روششناسی دینی، 3 (2)، 57–77

همایون، محمدهادی و جعفری هفتخوانی، نادر (1387). درآمدی بر مفهوم و روش سیاست‌گذاری فرهنگی درس‌هایی برای سیاست‌گذاران. اندیشه مدیریت راهبردی، 4 (1)، 5–36.